روایتی در این رایطه ذکر می کنیم  که توجه به این روایت به ترسیم  شخصیت و چهره ی حضرت مهدی علیه السلام کمک می کند :

«إنّ فى صاحِبِ هذَا الْأمْرِ سُنَنٌ مِنَ الأنبیاء: سنّةٌ مِن موسى‏ و...»(249). این معروف‏ترین مضمونى است که دلالت مى‏کند امام زمان‏^{علیه السلام} سنّت (یا به زبان امروز) شباهتى را از آدم‏^{علیه السلام}، نوح‏^{علیه السلام}، ابراهیم‏^{علیه السلام}، موسى‏^{علیه السلام} عیسى‏^{علیه السلام} و از پیامبر اکرم‏^{صلى الله علیه وآله وسلم} دارند.

سنّتى که از آدم و نوح‏علیهما السلام دارند، طول عمر است. در قرآن کریم آمده است که نوح‏^{علیه السلام} قبل از طوفان 950 سال عمر کرد.(250) بنا به نقل تواریخ و برخى روایات، بعد از طوفان نیز عمر طولانى داشته است.

سنّت از ابراهیم‏^{علیه السلام} مخفى بودن ولادت و کناره‏گیرى از مردم است. سنّتى که از موسى‏^{علیه السلام} دارند، خوف و چشم به راهى است. در توضیح این خوف، دو نکته بیان شده است؛ یکى اینکه موقعى که موسى قومش را ترک کرد و از آن شهر بیرون رفت، مدّتى غیبت کرد و بعد با «ترس»(251) وارد شهر شد. او از اینکه مردم را بشناسند در ترس بود. به این دلیل، غیبت امام زمان‏^{علیه السلام} را به آن دوره‏ى غیبت حضرت موسى‏^{علیه السلام} تشبیه کرده‏اند.

تشبیه دیگر خوف از تولّد موسى‏^{علیه السلام} و پنهانى بودن آن است. موسى‏^{علیه السلام} به اراده‏ى خداوند، به سلامت متولّد شد و در کاخ سلطنتى فرعون رشد و نمو کرد. خلفاى عباسى نیز همچون فرعون که در پى به دست آوردن موسى‏^{علیه السلام} بود، در جستجوى امام زمان‏^{علیه السلام} بودند؛ لیکن نتوانستند ایشان را بیابند. آنان شنیده بودند از اولاد رسول خدا^{صلى الله علیه وآله وسلم} کسى مى‏آید و بساط حکومت ستم کاران را بر هم مى‏زند. با این حال، در منطقه‏ى نظامیان حکومتى، امام عصر^{علیه السلام} متولّد شد و به صیانت الاهى دوران حیات خویش ار آغاز کرد.

سنّتى که از حضرت عیسى‏^{علیه السلام} دارند این است که عدّه‏اى مى‏گویند: عیسى‏^{علیه السلام} متولّد شده و کشته شده است. دسته‏اى مى‏گویند: متولّد نشده است و... همین سخن‏ها درباره‏ى حضرت مهدى‏^{علیه السلام} نیز جارى است. عدّه‏اى مى‏گویند: متولّد نشده و گروهى مى‏گویند: متولّد شده و مرده است.

سنّتى که امام عصر روحى فداه از پیامبر^{صلى الله علیه وآله وسلم} دارند، دو چیز است: یکى «قیام با شمشیر» و دیگر این که حضرتش اسلام را از پایه و بنیان دوباره تأسیس مى‏کنند. این به‏گونه‏اى است که وقتى ایشان مى‏آیند و اسلام را عرضه مى‏کنند، مردم مى‏گویند: این اسلام آیین جدید است؛(252) چرا که در طول روزگاران آن اندازه در احکام اسلام تغییرات پدید مى‏آید و احکام قرآن و معانى و مفاهیم و کاربردهاى آن تغییر مى‏یابد که وقتى ایشان اسلام و قرآن را به مردم عرضه مى‏کنند، مردم مى‏گویند: این عقاید جدید است؛ سخت جدید و دین جدید است. در واقع چنین نیست؛ بلکه ارائه اسلام راستین است که در نظر آنان جدید مى‏نماید. رسول اکرم‏^{صلى الله علیه وآله وسلم} فرمود:

«مهدى روش مرا دنبال مى‏کند و هرگز از سنّت من بیرون نمى‏رود.»(253)

و نیز فرمود:

«إنَّهُ مُتَّبِعٌ لا مُبْتَدِعٌ...»

«او (مهدى) تابع (سنّت من) است؛ نه بدعت‏گذار...»(254)

حضرت مهدى‏^{علیه السلام} از انبیاى دیگر نیز سنّت‏ها و شباهت‏هایى دارد: از یوسف‏^{علیه السلام}، پنهان شدن از دید عامّ و خاص و حتّى برادرانش و دیدار مردم و برادرانش و او را نشناختن.