حضرت مهدى‏^{علیه السلام} ضمن نامه‏اى به شیخ مفید که متن آن در احتجاج طبرسى (ج 2 ، ص 324) آمده است فرموده‏اند:

«اگر چنانچه شیعیان ما - که خداوند به طاعت خویش توفیقشان دهد - در راه ایفاس پیمانى که بر دوش دارند، همدل مى‏شدند، میمنت ملاقات ما از ایشان به تأخیر نمى‏افتاد و سعادت دیدار ما زودتر نصیب آنان مى‏گشت؛ دیدارى بر مبناى شناختى راستین و صداقتى از آنان نسبت به ما.پس ما را از ایشان دور نمى‏دارد، مگر آن دسته از کردارهاى آنان که ما را ناپسند و ناخوشایند است و از آنان روا نمى‏داریم.»

طبق این فرمایش، سفارش حضرت به خودسازى و نیز اصلاح همگانى زمینه ساز شایستگى جامعه براى دیدار حضرت مى‏باشد. سازندگى و اصلاح همگانى هنگامى ایجاد مى‏شود که پیروان و شیعیان حضرت از تمام جهات اندیشه و فکر، قلب و احساس، رفتار و کردار، به یکدیگر پیوسته و نسبت به پیمانى که خداوند از آنها گرفته - که دستورات دینى را انجام داده و از رهبر و پیوشاى اسلامى خود اطاعت کنند - وفادار باشند. و چنین جامعه‏اى مى‏تواند به تبلیغ اسلامى بپردازد و در مقابل ظلم و تجاوز و بیداد ایستادگى کند. این پیوستگى و اتّحاد، نیرومندترین انگیزه براى تحقق اراده فردى، پرورش آگاهى و احساس مسئولیت در افراد مى‏باشد. و این مهمترین شرط و اساسى‏ترین مقدّمه براى ظهور حضرت مى‏باشد