انسان براساس فطرت الهی جویای خیر وخوبی و حسن و کمال و زیبایی است. و خدای متعال معدن و سرچشمه تمام خوبیها و همه حسن و زیبایی را در انسان کامل یا خلیفه خویش قرار داده است.

دراین دوران وجود مقدس امام زمان علیه السلام خلیفه خدا در زمین بوده و او همان انسان کامل است.

او حقیقت تمام خوبی وحسن و زیبایی عالم هستی است. خیر محض و معدن و سرچشمه تمام کمالات است.هر حسنی که در خلقت است قطره ای از آن اقیانوس حسن و هر زیبایی، پرتوی از خورشید جمال اوست.

وصف آن حضرت در زیارت ارزشمند جامعه کبیره به بیان امام هادی علیه السلام چنین است:

«إِنَّ ذِکرَ الخَیر کنتم أَوَّلُهُ و آخِرُهُ و أَصله و فرعه و معدنه و مأواه و منتهاه»

اگر خیر وخوبی یاد شود شما (اهل بیت) اول وآخر و اصل و فرع و معدن و مأوا و انتهای آن هستید.

حال برای نیل به تمام خوبیها و رسیدن به کل خیر و حسن باید به معدن و سرچشمه آن ، وجود مقدس ولی الله امام عصر علیه السلام روی آورد.

آن وجود مقدس امام حیّ زمان و موجود در روی زمین است. او خلیفه خدا در زمین و دارای منصب الهی امامت است. گرچه از چشم ظاهر نهان است.

اما فیض و لطف معنوی ایشان به تمام عالم می رسد وطریق بهره مندی و پیوند معنوی با ساحت مقدس ایشان مفتوح و میسّر است.

کافی است به او توجه کنیم و با محبت او را بخواهیم و به یادش باشیم .

باب لطف واحسانش به روی ما باز است و آغوش رحمتش به سوی ما گشوده، تا که بخواهد و به پناهش رود.

هر که خواهد گو بیا وهر چه خواهد گو بجو        کبر و ناز وحاجب و دربان در این درگاه نیست

غفلت از او جدایی از اوست وجدایی از او جدایی از تمام خوبیهاست. و پیوند معنوی وتوجه به او رسیدن به سرچشمه تمام خوبیهاست .

قدر این گوهر نمی داند مگر گوهر شناس