1 - جابربن یزید الجعفى، عن محمّدبن علىّ الباقرعلیه السلام قال:

 «... إنّما سُمَّىَ المهدىُّ مهدیاً لأنّه یهدى إلى أمرٍ خفىٍّ؛ و یستخرجُ التَّوراةَ و سائرَ کتُبِ اللَّهِ عزّوجلّ من غارٍ بأنطاکیة(1) و یحکمُ بینَ أهلِ التَّوراة بِالتَّوراة و بینَ أهلِ الإنجیل بِالإنجیل...»

 «... همانا مهدى، مهدى نامیده شده است زیرا به کارى نهانى، راهنمایى مى‏شود؛ تورات و کتابهاى دیگر آسمانى را از غارى در انطاکیه بیرون مى‏آورد، پس میان یهودیان با تورات، و میان مسیحیان با انجیل داورى و حکومت مى‏کند...»

 2 - محمّدبن علىّ السُّلمى، عن أبى جعفر الباقرعلیه السلام قال:

 «إنّما سُمِّى المهدىُّ مهدیاً لأنّه یهدى إلى أمرٍ خفىٍّ یهدى‏ لِما فی صُدور النّاس،... یخرج التَّوراة من مَغارةٍ بِأنطاکیة...»

 «... هر آینه مهدى، مهدى نام گزارى شده، زیرا به کارى پنهانى، راهنمایى مى‏شود؛ به آن‏چه در دلهاى مردم است هدایت مى‏گردد... تورات را از غارى در انطاکیه بیرون مى‏آورد...»

 نویسندگان و گردآورندگان حدیث اهل سنت شبیه عبارات پیشین را از زبان بعض تابعین و اتباع تابعین نیز در آثار خویش روایت کرده‏اند:

 3 - معمربن هشام، عن مطر الورّاق، عن کعب الأحبار:

 «انّما سمِّى المهدىُّ لأنّه یهدى‏ لأمرٍ قد خَفى‏، و یستخرج التَّوراة و الإنجیل من أرضٍ یقالُ لها أنطاکیة»

 «همانا وى نام مهدى گرفته، زیرا به کارى که نهفته شده، هدایت مى‏گردد؛ تورات و انجیل را از سرزمینى که انطاکیه گفته مى‏شود بیرون مى‏آورد.»

 4 - هارون‏بن معروف، عن ضمرةبن ربیعة عن عبداللَّه‏بن شوذب:

 «إنّما سمّى المهدىُّ مهدیاً لأنّه یهدى إلى جَبَلٍ من جِبالِ الشّام، یستخرج منه أسفار التّوراة یحاجُّ بِها الیهود، فیسلم على یدیه جماعة من الیهود.»

 «جز این نیست که مهدى، مهدى نامیده شده، زیرا که به کوهى از کوهساران شام، هدایت مى‏شود؛ از آن‏جا کتابهاى تورات را بیرون مى‏آورد و بدان‏ها با جهودان محاجّه و مناظره مى‏کند پس گروهى از یهودیان به دست او به اسلام خواهند گروید.»