پاسخ: یک محقق ژرف‏نگر و با فراست، اولین نکته‏اى که باید در جهت ابهام‏زدایى از این مسئله مورد توجه قرار دهد، تصریح احادیث معتبر به ناگهانى واقع شدن ظهور امام مهدى‏علیه السلام است که به یک باره و بدون تعیین زمان مشخصى رخ خواهد داد، و اثرِ ناگهانى واقع شدن قیام امام‏علیه السلام این است که هر نسلى از امت اسلامى، در هر عصرى از اعصار، چشم نگران ظهور دفعى پیشواى موعود خود هستند. و خود این حالت، منشأ فواید و خیراتى براى امت اسلامى است که به برخى از آنها اشاره مى‏کنیم:

 1. حالت انتظار، هر مؤمنى را به‏سوى پایدارى و مقاومت در امر دیندارى و تقید به دستورات شرعى و دورى از ظلم به دیگران و غصب حقوق آنان فرامى‏خواند. زیرا در حکومتى که - پس از قیام ناگهانى امام‏علیه السلام - به دست ایشانبرپا مى‏شود، حق مظلوم از ظالم ستانده خواهد شد و قسط و عدل به همه جا گسترش خواهد یافت و بساط ظلم و جور از پهنه‏ى گیتى برچیده خواهد گردید.

 2. حالت انتظار، افراد امت اسلامى را به‏سوى یک وضعیت آماده باش همیشگى براى پیوستن به سپاه امام مهدى‏علیه السلام و کسب آمادگى کامل جهت جانبازى و فداکارى در راه تثبیت تسلط کامل امام‏علیه السلام بر اوضاع و گسترش قلمرو حکومت وى در اقطار کره‏ى زمین، فرا مى‏خواند و این حالت روحیه‏ى تعاون و انسجام و به هم فشردگى مؤمنان را بیشتر مى‏کند. از آن روى که اینان مى‏خواهند سپاهیان امام موعود مهدى منتظرعلیه السلام باشند.

 3. این غیبت، فرد معتقد را براى ایفاى نقش خود و انجام رسالت خویش آماده مى‏سازد، به‏ویژه در حوزه‏ى امر به معروف و نهى از منکر. بدین سان، امت هماره مراقب و آماده خواهد بود. زیرا انصار امام نمى‏توانند خود را فقط به انتظار کشیدن دلخوش سازند و در زمینه‏ى امر به معروف و نهى از منکر اقدامى نکنند و با این حال، هدف سترگ برپایى دولت بزرگ اسلامى و فراهم ساختن پایه‏هاى آن تا تحقق یافتن ظهور امام مهدى‏علیه السلام را دنبال کنند.

 4. امتى کهبا اعتقاد به مهدى موجود و زنده و یاریگر مؤمنان و خوارکننده‏ى ظالمان و کافران زندگى مى‏کند همواره در خود احساس عزّت و سربلندى مى‏کند. و در مقابل دشمنان دین خدا سر فرود نمى‏آورد و در برابر گردنکشى و قدرت مادّى آنان خود را خوار و زبون نمى‏یابد. زیرا او در هر ساعت، ظهور ظفرآفرین امام را انتظار مى‏کشد و در نتیجه هرگز به ذلّت و خوارى تن نمى‏دهد و قدرت متکبران را حقیر و ناچیز مى‏شمارد و تمام عِدّه و عُدّه آنان را بى‏اهمیت تلقّى مى‏کند. چنین نگرش و روحیه‏اى، انگیزه‏ى بسیار نیرومندى براى مقاومت و پایدارى و فداکارى ایجاد مى‏کند و دشمنان خدا و اسلام را به هراس مى‏افکند؛ بلکه اساساً همین نکته است که علت وحشت و احساس ناامنى همیشگى آنان را تشکیل مى‏دهد. از این روى در طول تاریخ سعى کرده‏اند که عقیده‏ى مهدویت را تضعیف کنند و قلم‏هاى مردودى را به استخدام درآورند تا درباره‏ى این ایده‏ى سازنده، ابهام آفرینى و تردیدافکنى کنند، هم چنان‏که به همین منظور، هماره در صدد فرقه سازى در میان صفوف امت اسلامى بوده‏اند تا با شکل گرفتن جریان‏هاى انحرافى و فاسد، و ترویج افکار و عقاید مسموم، امت را از اعتقاد به ایده‏هاى ناب و حیات‏بخش اسلامى دور سازند، همان گونه که در مورد جریان‏هاى «بابیت»، «بهائیت»، «قادیانیت» و «وهابیت» شاهد آن هستیم.

 افزون بر فواید پیش گفته، اعتقاد به ظهور امام مهدى‏علیه السلام در آخرالزمان آثار مهم و ارزنده‏ى دیگرى را نیز در بردارد که بدانها اشاره مى‏شود:

 الف - تقویت و تحکیم اعتقاد فرد مؤمن به عدل الهى.

 ب - دلگرمى جامعه‏ى اسلامى به رأفت و توجه خاص خداوند سبحان به امت مرحومه‏ى رسول اللَّه‏صلى الله علیه وآله وسلم و باور این حقیقت که خالق رحیم، این امت را به حال خود رها نساخته تا بر اثر مشاهده‏ى شدت گسستگى و کثرت انحراف انسان‏ها از دین، در دام یأس گرفتار نشوند و شکار سرخوردگى و ناامیدى نگردند.

 ج - برخوردارى از اجر و ثواب در قبال این انتظار، چه آن‏که در خبر صحیح از امام صادق‏علیه السلام چنین آمده است:

 فرد منتظر امر ما مانند شخصى است که در راه خدا، میان خون خود غوطه‏ور گردد.

 د - التزام عملى به فرمان الهى؛ خداوند سبحان در قرآن کریم به نقل از وصیت حضرت ابراهیم‏علیه السلام به فرزندان خود چنین مى‏فرماید:

 اى فرزندان من! خداوند براى شما این دین را برگزید، پس نباید جز مسلمان بمیرید.

 و پیش از این گذشت که «هرکس بمیرد و امام عصر خود را - که در زمان حضرت حجت‏بن الحسن المهدى(عج) است - نشناسد، با مرگ جاهلى از دنیا رفته است».

 براساس همه آن چه تاکنون گفتیم، معناى «تهى نماندن زمین از حجت خداى متعال» روشن مى‏شود.